Από το βήμα της Ολομέλειας της Βουλής, ο Βουλευτής Ανατολικής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ., Γιώργος Καραμέρος, στη συζήτηση για την κύρωση των συμβάσεων για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων με την εταιρεία «Chevron», κατέθεσε επτά επιχειρήματα κατά των εξορύξεων ασκώντας κριτική στην κυβερνητική πολιτική ενώ ανέπτυξε επτά προτάσεις με οικολογικό πρόσημο ως μια εναλλακτική, προοδευτική ενεργειακή στρατηγική για την χώρα.
Κατά την τοποθέτησή του ο βουλευτής Ανατολικής Αττικής, υπογράμμισε ότι πίσω από τις «πατριωτικές κορώνες» και την «επικοινωνιακή βιτρίνα» της κυβέρνησης κρύβεται μια στρατηγική «του προηγούμενου αιώνα»
Ο Γιώργος Καραμέρος ανέπτυξε επτά βασικά επιχειρήματα κατά των εξορύξεων:
Πρώτον, όπως σημείωσε, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δεσμευτεί για μείωση των εκπομπών κατά 90% έως το 2040, γεγονός που σημαίνει ότι η Ελλάδα επενδύει σε μια αγορά την ώρα που αυτή συρρικνώνεται και οι μελλοντικοί πελάτες απομακρύνονται.
Δεύτερον, επισήμανε ότι οι σχετικές συμβάσεις παρουσιάζονται ως κερδοφόρες για το Δημόσιο, ενώ στην πραγματικότητα το κράτος προβλέπεται να λαμβάνει ποσοστό επί των κερδών και όχι επί των εσόδων, κάτι που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μηδενικού πραγματικού οφέλους για μεγάλα χρονικά διαστήματα, λόγω του υψηλού κόστους εξόρυξης.
Τρίτον, τόνισε ότι η λεγόμενη ενεργειακή αυτονομία είναι μύθος, καθώς το φυσικό αέριο που θα εξορυχθεί θα ανήκει στις εταιρείες και θα διατίθεται με όρους διεθνούς αγοράς, χωρίς καμία εγγύηση φθηνότερης ενέργειας για τους πολίτες.
Τέταρτον, ανέδειξε το τεράστιο περιβαλλοντικό και κοινωνικό ρίσκο, ειδικά για μια χώρα όπως η Ελλάδα, με ισχυρή εξάρτηση από τον τουρισμό και με γεωλογικές ιδιαιτερότητες, όπως η σεισμογένεια της ελληνικής τάφρου.
Πέμπτον, αναφέρθηκε σε περιστατικά διαρροών και ατυχημάτων που έχουν συνδεθεί διεθνώς με τη Chevron, επισημαίνοντας ότι το ρίσκο μιας μεγάλης περιβαλλοντικής ζημιάς δεν είναι θεωρητικό, αλλά απολύτως υπαρκτό.
Έκτον, υποστήριξε ότι οι εξορύξεις δεν δημιουργούν σημαντικό αριθμό θέσεων εργασίας, καθώς πρόκειται για δραστηριότητες εντάσεως κεφαλαίου και όχι εργασίας, με σαφώς μικρότερη προστιθέμενη αξία για την κοινωνία σε σύγκριση με άλλες επενδύσεις.
Έβδομον, έθιξε το ζήτημα των κυριαρχικών δικαιωμάτων, που «ανοίγει» το άρθρο 30 των σχετικών συμβάσεων και ιδίως τη διατύπωση που προβλέπει δυνατότητα αναθεώρησης των γεωγραφικών ορίων της συμβατικής περιοχής σε περίπτωση συμφωνίας με «ένα ή περισσότερα γειτονικά κυρίαρχα κράτη», θέτοντας τους βουλευτές της συμπολίτευσης προ των ευθυνών τους.
Απέναντι σε αυτή την επιλογή, ο Γιώργος Καραμέρος παρουσίασε επιγραμματικά επτά εναλλακτικές προτάσεις για μια διαφορετική ενεργειακή στρατηγική:
Πρώτον, επένδυση στην αποθήκευση ενέργειας, ώστε να ενισχυθεί η αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών και η σταθερότητα του ενεργειακού συστήματος.
Δεύτερον, πρόγραμμα μαζικής ενεργειακής αναβάθμισης κατοικιών, με στόχο τη μείωση της κατανάλωσης και την άμεση ελάφρυνση των νοικοκυριών.
Τρίτον, στήριξη της αποκεντρωμένης παραγωγής ενέργειας από καθαρές πηγές, με έμφαση στην πραγματική ενεργειακή αυτάρκεια.
Τέταρτον, ενίσχυση της ενεργειακής δημοκρατίας, ώστε ο παραγόμενος πλούτος να παραμένει στην κοινωνία και όχι να κατευθύνεται στα ταμεία των πολυεθνικών.
Πέμπτον, προτεραιότητα σε επενδύσεις που δημιουργούν πολλές και σταθερές θέσεις εργασίας, ιδιαίτερα στον τομέα της εξοικονόμησης ενέργειας και των πράσινων υποδομών.
Έκτον, διαφάνεια και θεσμική λογοδοσία σε όλες τις ενεργειακές επιλογές της χώρας, χωρίς αδιαφανείς συμβάσεις και επικίνδυνες ασάφειες.
Έβδομον, σταθερή προσήλωση στο διεθνές δίκαιο και στην άσκηση κυριαρχίας με όρους εθνικής ευθύνης και όχι με λογικές εκχώρησης χώρου και ρόλου σε πολυεθνικά συμφέροντα.
Κλείνοντας την ομιλία του, ο Γιώργος Καραμέρος υπογράμμισε ότι το πραγματικό δίλημμα για τη χώρα είναι σαφές: «Θέλουμε μια Ελλάδα που θα είναι ο τελευταίος πελάτης ενός παρωχημένου καυσίμου ή μια Ελλάδα που θα πρωταγωνιστεί στη νέα πράσινη οικονομία;». «Η κυριαρχία ασκείται με παρουσία και επιμονή στο διεθνές δίκαιο, όχι με το να γίνεσαι οικόπεδο πολυεθνικών», ανέφερε χαρακτηριστικά.
